Kategorie
Finanse domowe Kredyty frankowe Prawo w praktyce

Możliwe wznowienie sprawy frankowej

W poprzednim wpisie pisaliśmy o tym, że perspektywa frankowiczów w sądach poprawia się. Teraz warto dodać, że dotyczy to również tych, którzy już przegrali swoje sprawy !

Niektóre sądy zdecydowały się na dopuszczenie do wznowienia postępowań, zakończonych prawomocnymi wyrokami ws. frankowych, przegranymi przez frankowiczów.

Od strony faktycznej chodzić może nie tylko o wyroki w których frankowicze domagali się swoich praw pozywając banki, ale także o wyroki lub nakazy zapłaty wydane na rzecz banków.

Od strony prawnej można powołać się na przykład na tę okoliczność, że wskutek naruszenia przepisów prawa strona przegrana (konsument) była pozbawiona możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), lub Trybunał orzekł o niezgodności przepisu z normami wyższego rzędu (art. 401(1) par. 1 k.p.c.).

Co szczególnie ważne, udało się uzyskać wstrzymanie egzekucji z nieruchomości do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy wznowieniowej !

Trzeba jednak pamiętać, że do wniesienia skargi niezbędne jest zachowanie terminu, który wnosi 3 miesiące od dnia dowiedzenia się o podstawie wznowienia. Skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub jako ostatni rozpoznawał sprawę.

Kategorie
Finanse domowe Kredyty frankowe Prawo w praktyce

Aktualna sytuacja orzecznicza ws. frankowych

W przełomowym wyroku TSUE z 3 października 2018 roku (sprawa C-260/18 tzw. wyrok ws. Dziubak) Trybunał stanął po stronie frankowiczów. Na tej podstawie unieważniono już umowę p. Dziubaków p.ko Raiffeisen Bank, którą uznano za nieuczciwą i naruszającą zaufanie konsumenta do przedsiębiorcy.

Zapadło już też kilka wyroków sądów apelacyjnych i Sądu Najwyższego, które znacznie poprawiły sytuację konsumentów.

Wskażmy na następujące, korzystne okoliczności:

  • przede wszystkim jeśli frankowicze przekonają sąd, że umowa kredytu lub pożyczki z klauzulą walutową (do CHF, EUR, GBP lub każdej innej waluty) jest nieuczciwa, to abuzywna klauzula waloryzacyjna powinna być wyeliminowana z umowy,
  • następnie sąd krajowy ma ustalić, czy po jej usunięciu umowa może nadal funkcjonować i np. określać kredyt złotówkowy oprocentowany stawką LIBOR. Jeżeli z przyczyn prawnych istnienie umowy jest niemożliwe, stwierdza jej nieważność,
  • nie wchodzi w grę wprowadzenie do umowy kursu średniego NBP lub innego miernika wybranego przez sąd,
  • za datę badania umowy uznaje się datę jej zawarcia (bez względu na późniejsze zmiany w prawie i aneksy),
  • jeśli okaże się, że po zbadaniu relacji kwoty otrzymanej przez konsumenta i kwoty spłaconej okaże się, że bank jest „bezpodstawnie wzbogacony” to klient uzyska zwrot (tzw. teoria salda),
  • jeśli bank stosował nieuczciwe warunki umowne to nie powinien domagać się wynagrodzenia za korzystanie z kapitału.

Kategorie
Finanse domowe Kredyty frankowe O wyrokach sądowych Prawo w praktyce

Wadliwy kredyt denominowany=kredyt złotówkowy

SN uznał, że umowa kredytu hipotecznego jest umową złotówkową (bez waloryzacji) w sytuacji, gdy poza jednorazowym wskazaniem w umowie franków szwajcarskich mających być walutą kredytu więcej się o nich nie wspomina, a wszystkie wpłaty i wypłaty dokonywano w złotych.

Sformułowanie umowy w taki sposób wobec całej pozostałej treści umowy i jej załączników jest tylko niezasługującym na ochronę kamuflażem rzeczywistych intencji banku.

W konsekwencji postanowienia wzorca umownego dotyczące przeliczeń wysokości świadczeń stron na podstawie tabeli kursów kupna i sprzedaży obowiązujących w banku należało wyeliminować z treści umowy stron na skutek zastosowania art. 3851 k.c. (naruszenie dobrych obyczajów i interesów konsumentów).

Sąd nie pozwolił na zastąpienie klauzuli innymi postanowieniami (w tym kursem NBP), odwołując się m. in. do wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 3 października 2019 r. w sprawie C-260/18 (słynny wyrok ws Dziubak – omówienie w innym wpisie).

Podsumowując:

  • kwota kredytu to kwota rzeczywiście wypłaconych złotówek,
  • od niej należy liczyć oprocentowanie za kwotę kredytu,
  • można pozostawić oprocentowanie wg stawki LIBOR;
  • od tej kwoty należy liczyć ewentualne odsetki.

Wyrok Sądu Najwyższego z 29 października 2019 r. (sygn. akt IV CSK 309/18).

Facebook
LinkedIn